Jak skorygować fakturę wystawioną 6 lat temu?

Jak skorygować fakturę wystawioną 6 lat temu?

Każdy przedsiębiorca zapewne nie raz wystawił lub otrzymał fakturę korygującą. Powodów wystawienia faktury korygującej mogło być wiele, jak choćby zwrot towaru czy obniżka ceny. Zdarzyć się może jednak, że korekta będzie dotyczyć transakcji przeprowadzonej kilka lat temu.

O ile w przypadku transakcji sprzedaży towarów czy świadczenia usług przypadek taki jest mało prawdopodobny o tyle w przypadku wpłaty i zwrotu zaliczki sytuacje takie mogą wystąpić częściej.

Powstaje zatem pytanie czy można wystawić fakturę korygującą związaną ze zwrotem zaliczki wpłaconej na przykład 6 lat temu. Jeśli nie można, to w jaki sposób udokumentować zwrot tej zaliczki? I czy faktura taka pozwoli pomniejszyć podatek VAT należny u podatnika dokonującego zwrotu zaliczki i tym samym czy podatnik otrzymujący zwrot zaliczki zobowiązany będzie do skorygowania podatku VAT naliczonego?

Postaram się wyjaśnić jak prawidłowo powinno się postąpić w sytuacji kiedy zachodzi konieczność skorygowania transakcji, która została przeprowadzona w okresie, który jest już przedawniony.

Istotą faktur korygujących VAT jest korekta faktur pierwotnych. Konsekwencją wystawienia faktury korygującej jest dokonanie zmiany rozliczenia podatku należnego.

Żaden z przepisów ustawy o podatku VAT ani rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy nie zawiera terminów, w jakich podatnik może wystawić faktury korygujące. Ponadto w myśl art. 29a ust. 13 ustawy o VAT ustawodawca zezwolił na bieżące ujmowanie faktur korygujących.

Mogłoby się wydawać zatem, że podatnik ma nieograniczony czas na wystawienie faktury korygującej. Otóż nie można rozpatrywać prawa do wystawienia faktury korygującej w oderwaniu od zasad ogólnych określających prawo do skorygowania rozliczeń podatkowych określonych przepisem art. 70 ordynacji podatkowej. Prawo złożenia korekty istnieje w związku z tym dopóty, dopóki zobowiązanie nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego zaczyna biec od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, czyli z pierwszym dniem następnego roku, a kończy się z upływem 5 lat. Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia podatkowego wyznacza termin płatności tegoż zobowiązania (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia).

Przedawnienie oznacza, że po upływie określonego czasu od momentu powstania zobowiązania podatkowego zobowiązanie to wygasa, a organ podatkowy, po upływie terminu przedawnienia, nie może domagać się uregulowania (nie ma możliwości wyegzekwowania) należnego świadczenia.

Powyższe powoduje, że podmiot który chciałby zwrócić otrzymaną zaliczkę nie ma prawa do wystawienia faktury korygującej do faktury wystawionej w okresie już przedawnionym.

W jaki zatem sposób dokonać zwrotu otrzymanej zaliczki?

Zwrot otrzymanej zaliczki należy dokonać w kwocie netto i udokumentować tą transakcję notą. Nie występuje również obowiązek dokonania korekty podatku VAT odliczonego przez podmiot, który wpłacił zaliczkę i otrzyma jej zwrot.

Ani podmiot który będzie dokonywał zwrotu zaliczki nie może obniżyć podatku należnego w odniesieniu do okresu, za który zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, ani podmiot który wpłacił pierwotnie zaliczkę i otrzyma jej zwrot nie jest zobowiązany do obniżenia podatku naliczonego w odniesieniu do okresu, za który zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu. Podatnik nie jest zobowiązany do posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów rozliczania podatku za okresy, które uległy przedawnieniu.

Prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego jest fundamentalnym prawem podatnika i wyrazem zasady neutralności podatku od wartości dodanej, wynikającej z regulacji unijnych oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak również polskiego orzecznictwa w zakresie podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że związek z czynnościami opodatkowanymi musi być znany i powinien być oceniany na moment nabycia danych towarów lub usług. Jest to związane z ustanowioną w ustawie o VAT tzw. zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany zakup ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy o VAT wymogów – odliczenie jest prawnie dozwolone.

Na moment dokonywania wpłaty zaliczki wpłacana ona była z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych. Charakter i cel tych wydatków nie zmienił się na moment podjęcia decyzji o wycofaniu się z transakcji. Zatem zachowane zostaje prawo do odliczonego pierwotnie podatku VAT przez podmiot, który dokonał wpłaty zaliczki.

Powyższe stanowisko jest zgodne z interpretacją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r. nr 0115-KDIT1-2.4012.791.2017.1.AD oraz z dnia 14 listopada 2017 r. nr 0115-KDIT1-2.4012.673.2017.1.AW.

Jeśli mają Państwo pytania zapraszamy do kontaktu z doradcą podatkowym naszej Kancelarii – www.kdppietrusinski.pl

Powyższy wpis nie jest poradą ani opinią podatkową i jego autor oraz Kancelaria nie ponoszą odpowiedzialności za ewentualne negatywne skutki w przypadku zastosowania się do wniosków płynących z tego wpisu.